Articles related to Vedic science, Hindu religion, Mind relaxing, entertainment, Astrology in Tamil, horoscope in Tamil - தமிழில் ஜோதிடம் , ஜாதகக் கணிப்பு, ஆன்மீக வழி காட்டுதல்.

மனமே... உணர்ச்சி வசப்படாதே...!!!

| Feb 19, 2011
கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது, திருவண்ணாமலை அருணாசலம் படம்... படத்தை , கிளிக் செய்யுங்கள், பெரிய அளவில் தெரியும். ... மிக அருமையான படம்.....  உங்கள் கம்பியூட்டருக்கு , டெஸ்க்டாப் வால் பேப்பர் வைத்துக் கொள்ள உதவும். ....  இவ்வளவு அற்புதமான வியூ , கிடைப்பது அபூர்வம். 
தினமும் கண் குளிர , அருணாச்சல தரிசனம் செய்யலாம். 



 
 கீழே உள்ள கட்டுரையை நமக்கு அருளியவர். பூஜ்ய ஸ்ரீ . தயானந்த சரஸ்வதி அவர்கள். அற்புதமான கட்டுரை. நமது வாசகர்களுக்காக.. ...

நமக்கு இஷ்டமானவையாக இருந்தாலும் சரி, இஷ்டமில்லாதவையாக இருந்தாலும் சரி, அவற்றில் என்றும் சமமான சித்தத்துடன் இருக்கவேண்டும்; அதாவது அவற்றை சம சித்தத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இம்மாதிரியான சித்தம் நமக்கு நித்யம்-எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும் என்கிறார் பகவான். நமக்குப் பிடித்தவை கிடைத்துவிட்டது என்பதால் நாம் தலைகால் தெரியாமல் துள்ளிக் குதிக்கக்கூடாது. நமக்குப் பிடிக்காத பலன் கிடைத்து விட்டால் வானமே இடிந்து தலைமேலே விழுந்து விட்டது போல் தளர்ந்து போய்விடவும் கூடாது.

உதாரணமாக ஒரு விபத்து நடந்து விட்டால், மனத்தை நடுநிலையில் வைத்து அங்கு என்ன நிகழ்ந்திருக்கிறது, நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சிந்தித்துச் செயல்பட வேண்டும். நாம் மேற்கொண்ட முயற்சி தோல்வி அடைந்துவிட்டால் மனம் இடிந்து போகாமல், ஏன் இந்த முயற்சி தோல்வியுற்றது, இதற்கான காரணங்கள் என்ன என்று ஆலோசித்து அவற்றை நிவர்த்தி செய்வதற்கான வழிகளைக் கண்டு அவற்றைச் செயல்படுத்த வேண்டும். நடப்பவற்றை அவை உள்ளவாறே, அதாவது உணர்ச்சிகளால் அலைக்கழிக்கப் படாமல், காண வேண்டும்; இனி செய்ய வேண்டியது என்ன என்று ஆலோசித்துச் செயல்பட வேண்டும்.

நமக்குப் பிடித்த ஒன்று நடக்கும்போது துள்ளிக் குதிக்கக் கூடாது. மனம் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு உயரத்தில் துள்ளிக் குதிக்கிறதோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு நமக்குப் பிடிக்காதவை கிடைக்கும்போது அதல பாதாளத்தில் விழுந்தது போல் உணர்வோம். 

சமசித்தத்வம் என்றால் துள்ளிக் குதிப்பதும், இடிந்து போவதுமாக மனம் எப்பொழுதும் ஊஞ்சலாடிக் கொண்டே இல்லாதிருப்பது. நடப்பது என்னவென்றாலும், அவை இஷ்டமானதோ, இஷ்டமில்லாததோ, வெற்றியோ, தோல்வியோ, நல்லதோ, கெட்டதோ, நமக்கு வசதியானதோ, இல்லாததோ எதுவானாலும் சரி எப்பொழுதும் சமநிலையில் இருப்பதாகும்.

வாழ்வில் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும் நாம் சமநிலையில் உள்ள மனத்துடன் அணுகும்போது, அந்த நிகழ்ச்சியை நம் உணர்ச்சிகள் என்னும் வண்ணம் பூசாமல், அதை ஆப்ஜெக்டிவாக, அதாவது உள்ளவாறே அணுகுவோம். இது யதார்த்தங்களை ஒப்புக்கொள்வதாகும். பெரும்பாலும் நாம் உண்மைகள் நிதர்சனமாக இருந்தாலும், அவற்றை உள்ளவாறே ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறோம். 

உண்மைகளை உள்ளவாறே ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கும்போது, உண்மைகள் பிரச்னைகள் ஆகின்றன. இதற்கு ஓர் உதாரணம், நமக்குப் பிடிக்காத ஒரு செய்தியைக் கேட்கும்போது நம்முடைய முதல் வெளிப்பாடு என்னவாக இருக்கிறது என்று பார்த்தால் தெரியும். பிடிக்காத செய்தியைக் கேட்கும்போது ஓ! அப்படி இருக்கவே முடியாது என்று கூறுகிறோம். அல்லது என்ன, என்ன? என்று திருப்பிக் கேட்கிறோம். நமக்குக் காது கேட்காமல் இல்லை. ஆனால், என்ன, என்ன? என்று கேட்பதால் அந்த உண்மையை ஏற்றுக் கொள்வதைச் சிறிது தள்ளிப் போடுகிறோம்.

ஒரு சோகமான செய்தியைக் கேட்டாலும், அவற்றை நிதர்சனமான உண்மையாக எப்படிக் காண்பது என்பதற்கு, ஒரு தத்துவ ஞானியைப் பற்றிய நடந்த கதை விளக்குகிறது.

அவர் ஒரு பெரிய கப்பலின் சொந்தக்காரர். அந்தக் கப்பலில் அவருடைய மனைவி, மக்கள் வெளிநாட்டிலிருந்து  திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர். கிட்டத்தட்ட அவருடைய எல்லாச் சொத்துகளும் அந்தக் கப்பலில்தான் இருந்தன. கப்பல் கரைக்கு வரும் செய்திக்காக அவர் காத்திருந்தார். அப்பொழுது அவர் இருந்த அறையின் கதவு தட்டப்பட்டது. கதவைத் திறந்தவுடன் அவருடைய வேலைக்காரன் ஒருவன் மூச்சிரைக்கக் கூறினான்.

“சார்! உங்களுடைய மனைவி வந்து கொண்டிருந்த கப்பல் மூழ்கிவிட்டது.”
“என்ன?”
“உங்களுடைய கப்பல் மூழ்கிவிட்டது சார்”
“அதனால் என்ன?”
“உங்களுடைய மனைவி, மக்கள் மூழ்கிவிட்டனர்”
“என்ன?”
“ஒருவர் பாக்கி இல்லாமல் அனைவரும் மூழ்கி விட்டனர்”
“அதனால் என்ன?”
“உங்களுடைய அனைத்து சொத்துகளும் போய் விட்டன”
“என்ன?”
“நீங்கள் ரொம்ப பாவம் சார்”
“அதனால் என்ன?”
“உங்களுக்கென்று ஒருவருமே, ஒன்றுமே இல்லை சார்”
“என்ன?”
“நீங்கள் அநாதை சார்”
“அதனால் என்ன?”

ஒவ்வொரு முறையும் இவர் என்ன? என்ன? என்று கேட்டபோது சொல்லப்பட்ட விஷயம் இவர் காதில் விழவில்லை அல்லது இவருக்குப் புரியவில்லை என்பதல்ல. தான் கேட்ட செய்தியை அவர் மனம் ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தது. அந்த என்ன? என்ன? என்பது செய்தி கொண்டு வந்தவனுக்குச் சொல்லப்பட்டதல்ல.
அது தனக்கே கூறிக்கொண்டதாகும். அவருடைய மறுப்பே என்ன? என்ன? என்று வெளிப்பட்டது. ஆனால் அவர் தத்துவஞானி என்பதால், அந்த மறுப்பை அவரால் உடனே உதற முடிந்தது.

கப்பல் மூழ்கி விட்டது. அதனால் என்ன? அதைப் பற்றி நான் செய்யக் கூடியது ஏதும் இல்லையே. நான் திவால்  ஆகிவிட்டேன். அதனால் என்ன? நிறையச் சொத்து சம்பாதித்தேன். இப்பொழுது திரும்பவும் உழைத்து சம்பாதிப்பேன். என் மனைவியும் மக்களும் இறந்து விட்டனர். அழுது புரள்வதால் அவர்கள் திரும்பி வரப் போவதில்லை. போனவர் போனவர்தான். அதனால் என்ன? அதுதான் உண்மை. இப்பொழுது நான் மட்டும்தான் பாக்கி இருக்கிறேன். அதுவும் உண்மை. ஆதலால் உண்மைகளைப் புரிந்து கொண்டு யதார்த்தங்களை ஏற்றுக்கொண்டு செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்வேன்.

உண்மைகள் மகிழ்ச்சிகரமாக இருக்கலாம் அல்லது துக்ககரமாக இருக்கலாம். நமக்குச் சாதகமாக இருக்கலாம் அல்லது பாதகமாக இருக்கலாம். இப்பொழுது மகிழ்ச்சிகரமானு, இப்பொழுது துக்ககரமானது இப்பொழுது சாதகமானது, இப்பொழுது பாதகமானது இப்படி அவை மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றன. இப்பொழுது வெயில் மிக அதிகமாக இருக்கிறது. அதுதான் உண்மை. இப்பொழுது வெயில் குறைந்து மிதமாக இருக்கிறது. அதுவும் உண்மை. இப்பொழுது மிகவும் குளிருகிறது. அதுவும் உண்மை. இப்பொழுது நான் மிகவும் உற்சாகமாக இருக்கிறேன். அதுவும் உண்மை. இப்பொழுது எனக்கு ஃப்ளூ வந்து உடம்புக்கு முடியவில்லை. அதுவும் உண்மை.

இப்படி நாள்தோறும் பல விஷயங்களை நாம் சந்திக்க வேண்டி இருக்கின்றன. அனைத்தும் நிதர்சமான உண்மைகள்.ஆதலால் அவற்றை உள்ளவாறே சமநிலையுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டும். நமக்கு சாதகமான நிலைகளை துள்ளிக்குதிக்காமல் நிதானமாக அனுபவிக்கிறோம். நமக்கு பாதகமானவற்றை மறுக்காமல், மனத்தில் எதிர்க்காமல் ஏற்றுக் கொண்டு மேற்கொண்டு செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்கிறோம்.

மனோபலமே உண்மையான மனித பலம்

இப்படி உண்மைகளை, யதார்த்தங்களைச் சந்தித்துச் செயல்படும்போது நாம் ப்ராக்டிகல் மனிதர்களாகிறோம். சூழ்நிலைகளை உள்ளவாறே எதிர்கொண்டு செயல்படுபவனே பயனுள்ளவாறு செயல்படமுடியும். இதுதான் உண்மையான மனித பலம். மிகவும் ஆச்சர்யகரமான செயல்களைச் செய்வதில் பலம் வெளிப்படுவதில்லை. அமைதியாக ஒவ்வொரு சூழ்நிலையையும் பதற்றமின்றி எதிர்கொண்டு செயல்படுபவனே உண்மையாகவே பலம் உள்ளவன். ஏனெனில், மனோபலமே உண்மையான பலமாகும். சூழ்நிலைகளை யதார்த்தமாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவர்கள் கோழைகள். ஒவ்வொரு சூழ்நிலையையும், பிரச்னையையும் சிறிய சிறிய யதார்த்தங்களாகப் பிரித்து அவற்றுக்கேற்ப செயல்படுவதில்தான் உண்மையான மனித பலம் வெளிப்படுகிறது.

நடந்த விஷயங்களிலிருந்து நம்முடைய உணர்ச்சிகள், பதற்றம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு பூசப்பட்ட வண்ணக் கலவைகளை சுத்தமாகக் கழுவி விடும்போது, நடந்தவற்றை யதார்த்தமாக, சமமான நிலையுடன் காண்கிறோம். உண்மைகளை நம் மனம் எதிர்ப்பதில்லை. மறுப்பதில்லை. நம் விருப்பு, வெறுப்புகள் பூசப்பட்ட சூழ்நிலையைத்தான் நாம் எதிர்க்கிறோம். மறுக்கிறோம். அதனால் உணர்ச்சி வசப்படுகிறோம். ரியாக்ட் செய்கிறோம். 

சூழ்நிலைகளை நம் விருப்பு, வெறுப்புகளின் பூச்சு இல்லாமல் நம் மனம் சமநிலையை, அமைதியை அடைகிறது. அப்படிப்பட்ட மனமே வேதாந்தம் கற்பதற்கு வேண்டிய பக்குவத்தைப் பெறுகிறது. வேதாந்த ஞானம் என்பது மெய்ப்பொருளைப் பற்றிய ஞானம் என்பதால், அன்றாட விவஹார உண்மைகளைக் கூட காண மறுக்கும் மனத்தால் மெய்ப்பொருளை எப்படி காணமுடியும்?

வேதாந்தமோ அன்றாட உலகின் விவஹார உண்மைகளையே மித்யா என்கிறது. அதாவது அவற்றுக்குச் சுயமான இருப்பு கிடையாது என்கிறது. அவை மெய்ப்பொருளின் தோற்றமே என்று கூறுகிறது. இதை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்றால் முதலில் குறைந்த பட்சம் விவஹார உலகின் உண்மைகளை எவ்வித வண்ணப்பூச்சும் இல்லாமல் காண்பதற்கும் பழக வேண்டும். அன்றாட உலகத்தின் உண்மைகளையே தன் விருப்பு, வெறுப்புகள் என்னும் வண்ணக் கண்ணாடி மூலமே பார்க்கும் மனிதன்,  மிகவும்  சூட்சுமமானதும், அறியப்படும் பொருளாக இல்லாததுமான மெய்ப் பொருளைப் பற்றிக் கூறும் வேதாந்த உபதேசத்தை எப்படிப் புரிந்து கொள்ள முடியும்?

ஆதலால், வேதாந்த உபதேசத்திற்குத் தயாராக உள்ள மனம் அன்றாட உண்மைகளுக்குத் தன் விருப்பு, வெற்றுகள், சொந்த மதிப்பீடுகள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட பூச்சுகளைப் பூசுவதில்லை. அவற்றை உள்ளவாறே ஏற்றுக்கொண்டு சம நிலையுடன் செயல்படுகிறது. அந்த மனம் எந்தச் சூழ்நிலையையும் எதிர்ப்பதில்லை, மறுப்பதில்லை. உணர்ச்சி வசப்படாமல் பதற்ற மடையாமல் செய்வதைச் செவ்வனே செய்கிறது. இதுதான்  ஸமசித்தத்வம் என்பதாகும்.

2 comments:

Anonymous said...

migavum apporvamaana thagalgaattra tharungindra nalla ullangallukku nadnrigal pala.
SIla parigaara murigalai binpattra mudiyathavargallukku maattru valigal undaa endru onnal upayogamaaga irrukum. ippodhu sila kovilgallukku sella solli parigaaam sollppadugirathu, aanal velinaadu vaal indhiyrgal enna seyvathu?

Sivamjothi said...

"பூஜ்யத்துகுள்ளே ஒரு ராஜ்யத்தை ஆண்டு கொண்டு புரியாமல் இருப்பன் ஒருவன் அவனை புரிந்து கொண்டால் அவன் தான் இறைவன்" என கவியரசு கண்ணதாசன் பாடியுள்ளார்.

என்ன ஞானம் பாருங்கள்! பூஜ்ய ஸ்ரீ என்று பெரிய மகான்களை அழைப்பார்கலவா? பூஜ்ய மகிமையை அறிந்தவர் என்று பொருள். நமது உடலில் பூஜ்யம் போலே இருபது கண்மணி தனே! அதன் உள் மத்தியினுள் ஊசி முனை வாசல் உள் ஒரு ராஜ்ஜியம் உண்டு! அதை தானே நாம் அறிய வேண்டும். அந்த ராஜ்ஜியத்தின் ராஜா நம் கண்ணன் தான்! கண் அவன் தான்!


http://sagakalvi.blogspot.in/2012/04/blog-post_16.html

ShareThis

Do Join hands to make a bright and better world

Your comments and queries can be addressed to editor@livingextra.com

Disclaimer & Privacy Policy

Some images contained in this blog have been obtained from the reference sites on the internet. If anyhow, by any of them is offensive to you, please, contact us asking for the removal. If you own copyrights over any of them and do not agree with it being shown here, please send us an email with ownership proof and we will remove it.email us to editor@livingextra.com